­

cover boekHet lustrumfeest van het Platform Dood gewoon in Den Haag met de manifestatie en symposium Haagse Waardigheid was een groot succes. Zo’n 250 mensen woonden het symposium in de Haagse Hogeschool bij en velen lieten hun enthousiasme blijken. In de Speakerscorner trapten Bert Buizert, Anne Stael en Ben Lachhab af. Van verschillende sterfstijlen via de landelijke campagne van de Coalitie van Betekenis tot het Einde naar de ontmoetingen tussen jong en oud over levensverhalen.

Dat betekende een mooie opmaat naar het hoofdprogramma in de aula. Onder inspirerend voorzitterschap van Wout Huizing putten een keur aan sprekers zich uit in prachtige bijdragen, verdiepend en bij momenten ontroerend. Lucia Baboelal sprak over de cultuurrijke wijzen waarop in Den Haag met de dood wordt omgegaan. Belangrijk om elkaar vanuit de diversiteit aan culturen te begrijpen en respecteren. Aangrijpend was de bijdrage van Guusje Eijbers. Zij schetste hoe het vertellen van een verhaal, luisteren naar muziek en het er zijn, de kwaliteit van de laatste levensfase voor mensen verhoogt. Voor de stervende én de nabestaande.

Thijs Tromp pakte dat stokje over met zijn verhaal over Kees, de verstandelijk gehandicapte jongen die zijn jaren sleet in een verzorgingstehuis. En pas na zijn dood kwamen de verhalen van zijn familie los en realiseerden de verzorgers zich Kees nooit echt te hebben gekend. Thijs benadrukte daarmee in zijn bijdrage het belang van levensverhalen voor de identiteit van mensen. Tijdens de toelichting op de foto’s en beelden van Haagse Waardigheid stal de 93-jarige Nelly Bolten de show. Haar ‘niet-reanimeren’ tattoo op haar borst is rechtsgeldig verklaard door de minister. Op klare toon sprak zij met humor de toehoorders toe en gaf hen haar levenslessen mee. Na de pauze bracht Bart Chabot op de zijn kenmerkende energieke wijze een ode aan de dood waarna hij de uitreiking deed van de Haagse Tien met een griffel. De eerste prijs was voor Haagse Hogeschoolstudente Lotte den Hengst.

­